Porozumienie pomiędzy Chinami a Japonią, mające na celu wzmocnienie powiązań finansowych i promowanie wymiany juan-jen to mały, ale znaczący krok w kierunku nowej gospodarki światowej.

 

Układ umożliwiałby chińskim i japońskim firmom wymianę środków z jenów na juany bez wcześniejszego przeliczania na dolary. Byłby to impuls dla wymiany handlowej, ze względu na ograniczenie kosztów i ryzyka walutowego.

 

Pozwoli japońskim firmom na sprzedaż obligacji w juanach na rynku chińskim, co przyczyni się do jego otwarcia. W zamian Japonia zamieni część swoich rezerw walutowych na chińskie obligacje. Choć Chiny zawierały już wcześniej umowy finansowe z innymi krajami (głównie z Azji), to rozmiar chińsko-japońskiej wymiany handlowej sprawia, że to porozumienie ma zdecydowanie największe znaczenie.

 

Porozumienie toruje drogę juanowi do statusu waluty rezerwowej, takiej jak dolar, jen i euro. Ten proces niesie ze sobą ryzyko dla wszystkich stron, jednak w konsekwencji wszyscy na nim zyskają.

W pełni umiędzynarodowiony juan będzie mógł swobodnie się umacniać. Dzięki temu chińska nadwyżka handlowa – siła destabilizująca światową gospodarkę, będzie się sama korygować.